Dutch familylife

Geloofsopvoeding

Leer een kind al vroeg wat hij moet weten, dan zal hij later daarnaar leven. Spreuken 22:6 (HB)

Leer een kind al vroeg wat hij moet weten,
dan zal hij later daarnaar leven.

Spreuken 22:6 (HB)

Houd de geboden die ik u vandaag opleg steeds in gedachten. Prent zo uw kinderen in en spreek er steeds over, thuis en onderweg, als u naar bed gaat en als u opstaat.

Deuteronomium 6:6-7 (NBV)

Twee prachtige teksten in de Bijbel over geloofsopvoeding. Als moeder van twee volwassen zonen weet ik hoe lastig geloof en opvoeding soms kan zijn. Je kunt ze veel meegeven als ze jong zijn maar op latere leeftijd maken ze toch hun eigen keuzes. Toch denk ik dat we veel kunnen leren uit bovenstaande teksten.

Leren en inprenten tijdens elk moment is een belangrijke sleutel die wij hebben toegepast.

Persoonlijk heb ik tijdens mijn zwangerschappen veel gebeden voor de baby.  Naast het bidden voor gezondheid en Gods nabijheid, legde ik heel bewust mijn handen op mijn buik en proclameerde de woorden van God. Dit kind, dit leven wat U heeft geschapen zal U gaan dienen. Ik en mijn huis zullen de Here dienen (Jozua 24:15).  Dit kind zal niet geroofd worden uit Uw handen. En ook toen ze net geboren waren ben ik dit blijven doen.

Bijbel lezen en bidden voor het slapen gaan was dan ook gewoon. Ook gebruikten we deze momenten om even één op één contact te hebben. Napraten over de dingen van de dag. Ik heb ze altijd gezegd dat als er dingen waren ik graag wilde dat ze eerlijk waren, hoe lastig dit ook was. Liever eerlijk zijn en er samen voor bidden en erover praten dan dat ik achteraf dingen hoor. Hierdoor hebben we een hele mooie open relatie ontwikkeld waarin ook de moeilijke dingen bespreekbaar zijn. 

Leren doe je niet alleen als je dingen hoort maar zeker ook het zien van dingen kan een leer moment zijn.

Wij vonden het belangrijk om duidelijk te laten merken dat God op nummer 1 staat binnen ons gezin.  Dit betekent dat Hij prioriteit heeft.  Toen de jongens klein waren hield ik mijn stille tijd in de woonkamer terwijl zij aan het spelen waren. Zingen, bidden,Bijbel lezen. Onder het spelen door. Ik weet nog dat we door een moeilijk seizoen gingen financieel. Ik bad in de woonkamer tot God: Heer ik heb luiers nodig, waspoeder, etc. Ik vertelde mijn Hemelse Vader wat ik nodig had. Na het amen klonk de deurbel en voor de deur stond een doos met exact de dingen waar ik voor gebeden had. Onze oudste kan zich dit nog herinneren. Het is een markerings punt in zijn leven.

We hebben vaak met kerst dankgebeden uitgesproken over degene die naast je zat. Dit zijn hele kostbare momenten. Je staat verbaasd waar je kind mee komt tijdens zulke momenten.

Daarnaast vonden wij het heel belangrijk om niet alleen in woorden maar ook in onze daden te laten zien dat God belangrijk was. Voor ons betekende dit dat naar de kerk gaan een deel werd van onze opvoeding. We kozen er heel bewust voor om in de nabijheid van de kinderen positief over de gemeente te spreken. Als dingen moeilijk waren of er teleurstelling was dan bespraken we dit als de jongens op bed lagen. Kinderen zijn scherp en pikken dingen op in je woorden maar ook in je houding. 

Een van onze kinderen  zat op hockey en op zondag waren er weleens wedstrijden. We hebben toen met hem gepraat en gezegd dat hij de wedstrijden op zondagochtend niet kon spelen. In de middag vonden we prima maar op zondagochtend gaan we naar de kerk. Dit vond hij heel moeilijk maar uiteindelijk heeft hij zich erbij neergelegd. Mochten ze dan nooit een zondag overslaan? Natuurlijk waren ze weleens ziek of gingen we op vakantie. Maar het ging ons erom dat hij het principe zou leren. We slaan de zondag dienst niet ‘zomaar’ over. God leert ons dit in Zijn Woord (Hebreeen 10:25). Het moet geen gewoonte worden om sport of wat dan ook  voor de kerk te laten gaan.


Onze hoofdregel is: zolang je in ons huis woont heb je je te houden aan onze regels of je nu 12 of 20 bent op zondag gaan we naar de kerk. Wij hebben gemerkt dat duidelijkheid hierin vele discussies heeft voorkomen. 


Zakgeld is ook iets waarin je je kind een principe uit Gods Woord kan bijbrengen. We spraken een keer met onze jongens over tienden geven. De zondag erna had William een spreekbeurt en 1 van de jongens ging mee.Toen de collecte kwam herinnerde hij zich waar we over gesproken hadden. Hij deed zijn portemonnee open en deed een deel van zijn zakgeld erin. Na de dienst kreeg hij van een aantal mensen chocolade en cola en een euro. Hij rende naar William en hij zei: kijk papa het werkt! Een geweldige knipoog van de Hemelse Vader.

In de tiener tijd is het misschien lastiger om deze dingen te doen, maar hetgeen ze geleerd hebben is niet zomaar weg. Ook al lijkt het oppervlakkig gezien wel zo. Binnen ons gezin riep het vasthouden aan Gods normen en waarden weleens strijd op.  Blijf bidden voor je zoon/dochter.

Ik heb een tijd lang in hun slaapkamer gebeden, tussen de kleding en rommel op de grond. Of zelf in hun bed gelegen en gebeden, de plek waar ze dromen en slapen. Gehuild, geroepen en leven over hen uitgesproken. Bijbelteksten geproclameerd en tot God geroepen: houd ze vast Heer, laat ze niet roven. Geloof me dit is niet altijd makkelijk want de werkelijkheid ziet er soms heel anders uit. Maar ik wil je bemoedigen, houd je oog gericht op Jezus. Geef niet toe aan de leugens die de satan je influistert. Hou vol geef niet op.

Al deze dingen garanderen niet dat je kind voor God kiest, maar ik geloof in een God die getrouw is. Die het werk wat Hij begonnen is zal voleindigen (Filippenzen 1:6). En daar mogen wij ons aan vast houden.

Natascha